Van ‘ik durf niet’ naar ‘ik doe het’: grenzen verleggen

Je kent de blik vast wel. Je kind staat onderaan een hoge klimmuur of kijkt omhoog naar de balken van de Jacobsladder. De schouders zakken iets naar beneden en in de ogen zie je twijfel. “Dit is te hoog,” hoor je ze denken. Misschien zeggen ze het zelfs hardop: “Ik kan het niet.” Het is een moment van pure spanning. In dit artikel nemen we je mee in wat er daarna gebeurt. Want juist op dat moment, op de grens van angst en actie, vindt er iets bijzonders plaats. Het gaat hier niet alleen om spierkracht of behendigheid, maar om een mentale omslag die een kind sterker maakt voor de rest van zijn leven.

De eerste stap is het zwaarst

Voor veel kinderen is de fysieke hoogte van een hindernis niet eens het grootste obstakel. De echte berg die ze moeten beklimmen, is de twijfel in hun eigen hoofd. Als je beneden staat en omhoog kijkt, lijkt de top kilometers ver weg. Die eerste gedachte van onmogelijkheid is heel normaal. Sterker nog, het is een gezonde reactie van het brein op een situatie die spannend is tijdens een zomerkamp.

Bij Club Adventure zien we dit dagelijks gebeuren. Er is altijd dat ene moment van stilte voor de storm. Een kind wikt en weegt. Voorzichtige kinderen deinzen misschien terug, terwijl de stoerdere types hun angst proberen te verbergen achter grapjes. Maar vanbinnen voelen ze allemaal hetzelfde: een kriebel in de buik en een stemmetje dat zegt dat het veiliger is om op de grond te blijven.

Veiligheid geeft ruimte om te durven

Om dat stemmetje tot bedaren te brengen, is een veilige basis nodig.  Pas als een kind weet dat er niets mis kan gaan, ontstaat er ruimte om te experimenteren met moed op een survivalkamp. De instructeurs spelen hierbij een grote rol. Ze leggen rustig uit hoe de zekering werkt en controleren alles dubbel.

Wanneer een kind voelt dat het harnas stevig zit en de instructeur vertrouwen uitstraalt, zakt de ergste paniek vaak weg. Ze weten dat ze gezekerd zijn. Vallen is geen optie, blijven hangen in het touw wel. Die zekerheid maakt de uitdaging behapbaar. Het is geen roekeloze actie, maar een gecontroleerd risico. Dit is de ideale omgeving om te oefenen met dapper zijn.

De kracht van aanmoediging

Dan begint de klim. De eerste paar grepen gaan vaak nog wel, maar halverwege slaat de twijfel soms weer toe. De armen worden moe, de grepen lijken verder uit elkaar te zitten en de grond is ineens wel heel ver weg. Hier gebeurt vaak iets magisch in de groepsdynamiek.

Andere kinderen, die net zelf beneden stonden te trillen of die nog aan de beurt moeten komen, beginnen te roepen. “Kom op, je bent er bijna!” of “Zet je voet daar rechts!” Deze steun van leeftijdsgenoten is goud waard. Het gevoel dat je er niet alleen voor staat, geeft net dat beetje extra energie om toch die volgende greep te pakken. Faalangst maakt plaats voor vastberadenheid. Ze willen niet alleen voor zichzelf de top halen, maar ook om de aanmoediging van hun vrienden te beantwoorden.

Het uitzicht vanaf de top

En dan is daar het moment van de waarheid. De hand tikt de bel aan, of de voeten staan op de bovenste balk. De euforie die dan vrijkomt is onbetaalbaar. Je ziet de lichaamstaal direct veranderen. Waar ze beneden nog klein en onzeker stonden, stralen ze bovenop de wereld een en al trots uit tijdens hun kindervakantie.

Deze transformatie van “ik kan het niet” naar “ik heb het gewoon gedaan” is een enorme boost voor het zelfvertrouwen. Het kind leert dat zijn of haar eerste inschatting (“dit is te moeilijk”) niet altijd klopt. Ze leren vertrouwen op hun eigen kunnen. De dopamine die vrijkomt bij deze overwinning zorgt ervoor dat deze les diep wordt opgeslagen in het geheugen.

Waardevolle lessen voor later

Deze ervaringen op de klimmuur of de touwbaan werken door in het dagelijks leven. De volgende keer dat een kind voor een moeilijke rekenopgave staat, of een spreekbeurt moet houden, kunnen ze teruggrepen op dit gevoel. Ze weten nu dat weerstand en angst tijdelijk zijn. Ze hebben ervaren dat doorzetten loont, zelfs als je knieën knikken.

Veerkracht ontwikkel je niet door altijd de makkelijke weg te kiezen. Je ontwikkelt het door dingen te doen die je spannend vindt en te merken dat je het overleeft en er zelfs sterker uitkomt. Bij Club Adventure faciliteren we deze groeimomenten met liefde. We zien kinderen groeien, letterlijk en figuurlijk.

Een ervaring voor het leven

Het is prachtig om te zien hoe kinderen zichzelf verrassen. Soms haalt iemand de top niet, en ook dat is een waardevolle les. Het proberen op zichzelf is al een overwinning. Maar vaker wel dan niet zien we kinderen hun eigen verwachtingen overtreffen. Ze komen beneden met een blos op de wangen en een nieuwe blik in hun ogen. Ze hebben hun grens verlegd. Ze zijn een klein beetje groter geworden dan ze gisteren waren. En dat is misschien wel het mooiste cadeau dat we ze kunnen meegeven.